06-41369238

Objectief? Echt niet!

Niemand is objectief als hij naar een ander kijkt…

Ik dacht ik val eens met de deur in huis… Maar het is natuurlijk wel zo, ga jezelf maar eens na, als je naar een ander kijkt neem je automatisch jezelf als uitgangspunt, als referentie. Je ziet bijvoorbeeld in die ander iets wat jij graag ook zou willen kunnen, wat je bewondert. Of je ziet juist iets wat je irritant vindt, wat je niet begrijpt. Of je ziet potentie in iemand, misschien wel iets wat diegene zelf helemaal niet ziet. Maar zelfs dat heeft iets met jou te maken, met de mogelijkheden die JIJ ziet.

Objectief naar iemand kijken gaat dus niet. Geen mens is hetzelfde als jij, al kun je misschien wel wat raakvlakken met elkaar vinden, de ander is net zo uniek als jij uniek bent! En ook net zo menselijk als jij. Net zo bang als jij. Net zo raakbaar als jij. En ook net zo onzeker als jij.

Het besef dat die ander net als jij is, is een verademing!

Mensen vinden het wel een beetje spannend om op een andere manier te leren kijken naar elkaar (en zichzelf) – zeg maar waar ik toe oproep met ‘Van hokjes naar puzzelstukjes’, dat weet ik. Want tja, daar gaat je vermeende objectiviteit. Weg zogenaamde controle. Want als je wat meer om mensen heen gaat organiseren, de functiebeschrijving een beetje loslaat ten gunste van degene die hem uitoefent, dan laat je natuurlijk wel de teugels vieren.

En tja dan kom je jezelf dus wel eens tegen. Da’s best wel confronterend. Want hoe goed ben je zelf eigenlijk in ruimte geven? Aan jezelf én aan anderen? In hoeverre ben je zelf goed in open & eerlijk delen hoe het met je is? Hoe makkelijk deel je wat je nodig hebt? Vertel je waar je niet goed in bent? Deel je waar je steken hebt laten vallen? Zeg je wel eens dat je het soms ook ff niet weet?

Wil je iets in je team veranderen, dan zul je zelf een eerste stap moeten zetten. Dan zul je je teen in het water moeten steken om te voelen hoe dat is. Ik snap dat! Ook ik heb heel wat barrières mogen doorbreken om te komen waar ik nu ben, om te worden wie ik nu ben, om te doen wat ik nu doe! En dat heb ik bereikt door kleine stapjes te zetten, kleine behapbare stapjes.

Mensen hebben goeie voorbeelden nodig. Iemand die ze voordoet hoe het ook kan. Open & eerlijk met elkaar in gesprek gaan in plaats van doen alsof we objectief zijn, want dat zijn we helemaal niet. Nooit. Je kunt hooguit delen hoe jij iets of iemand ervaart, wat het met jou doet, wat je in iemand ziet, wat je graag voor je ziet. Dat!

Je kunt vandaag starten door tijd en aandacht kado te geven in de vorm van een team(buildings)sessie van 4 uur, start met elkaar nou eens écht goed leren kennen! Zodat je nu eindelijk écht kunt gaan samenwerken in plaats van naast elkaar werken, op eilandjes. Samenwerken gaat zoveel lekkerder als iedereen elkaar kent, begrip heeft voor elkaar, elkaar aan durft te spreken, omdat iedereen elkaar gewoon (weer) als mens ziet!

Want willen we niet allemaal ‘gewoon’ gezien worden?

Meer weten? Surf naar www.vanhokjesnaarpuzzelstukjes.nl





Laat een reactie achter




Bestel mijn nieuwste boek

Judith Webber – dit ben ik

Waar wacht je op?

© 2018 PureHuman - YourHosting Huisstijl:Dutch Design with Lemon         Foto's:Eef Ouwehand
Powered by WishList Member - Membership Software