06-41369238

Ware identiteit verbindt

Gisteren was ik na een workshop nog even aan het napraten met een andere deelnemer. Hij vertelde enthousiast over de stap die hij net had gemaakt, namelijk de deur dicht doen achter een oud leven om een nieuwe richting in te slaan, vanuit z’n hart. De beste man had na 9 jaar z’n baan bij Ordina opgezegd, een groot ICT bedrijf dat mensen detacheert. Voor mij een hele bekende wereld, ik heb jarenlang bij ‘dergelijke’ grote, zakelijke bedrijven gewerkt. Bedrijven waar je als gedetacheerde als warm vlees gezien wordt, zo vertelde hij letterlijk. Ik ken het gevoel…

Net als ik was hij er helemaal klaar mee, hij voelde dat het bedrijf totaal geen passie, geen ware identiteit had om zich aan te kunnen verbinden. Om dat te illustreren vertelde hij dat er een keer een nieuwe missie gelanceerd werd, daar was natuurlijk diep over nagedacht door een stel reclame-jongens… Hij deelde hoe dat ging, er was een middag georganiseerd waar die missie, samengevat in één woord gedeeld werd en het was de bedoeling dat ie dan nu ook echt geleefd ging worden, dat medewerkers dat ook gingen uitstralen, want dat werkt natuurlijk goed. Best slimme jongens…

Alleen… ze waren één ding vergeten: alleen ware identiteit verbindt.

Dus wat er gebeurde verbaasde mij niks. De workshop liep voor geen meter. Het woord ging over verbinding en dat ontstond dus niet. Omdat het niet voorgeleefd werd. In organisaties werkt dat natuurlijk hetzelfde als in een gezin, dat wat er gedaan wordt, dat wordt gekopieerd. Niet wat er gezegd wordt… Dus: geen voorbeeld dat verbindt, dan doen de mensen dat ook niet. Simpel.

En nu treft het toeval dat ik van de week ook al twee verhalen in deze zelfde orde onder ogen kreeg over retailers, over V&D die dreigt om te vallen én over Dirx Drogist die overgenomen wordt door Kruidvat. Die twee voorbeelden gaan voor mij over hetzelfde, namelijk bedrijven die geen ware identiteit hebben en die dus ook niet kunnen laten zien. Er is niets onderscheidends, niets verbindends, niets echts. En dan draait het dus alleen maar over geld verdienen en dat houdt op de lange termijn nooit stand, ben ik van overtuigd.

Mensen verbinden namelijk graag aan echtheid, aan authenticiteit, aan puurheid. En dat kun je niet faken. Dat kun je niet bedenken. Dat komt uit het hart vandaan van mensen én zo niet, dan voel je dat! Dan vertrouwen mensen het niet helemaal, ze ‘kopen’ het niet! En dat geldt niet alleen voor klanten, maar net zo goed voor medewerkers.

Ik heb zelf slechts bij 2 bedrijven (van de 12) gewerkt waar gold dat ze een ware identiteit hadden en die was voor iedereen voelbaar, daarom werkten mensen er ook graag én lang én betrokken. Ze deden er ook alles aan om mensen erbij te houden, ze het gevoel te geven ‘erbij te horen’. Dat vond ik als HR adviseur altijd reuze boeiend, hoe je ‘day to day’ ervoor kunt zorgen dat je mensen betrekt. In je arbeidsvoorwaarden, in de manier waarop je met elkaar omgaat en communiceert.

Maar… het begint allemaal bij je ware identiteit. Voelen wat je pure drive is als mens én ook als organisatie. En dan dat laten zien, delen, vertellen, mensen eraan verbinden. En dat gaat vanzelf als het klopt. Precies wat ik voel dat ik te doen heb, mensen, ondernemers, directeuren, mensen met verbindende kracht, terug leiden naar hun ware identiteit. Ik popel!





7 Reacties
  • marina
    27 januari 2015 at 07:48

    Goedemorgen Judith,

    Wat een herkenbaar artikel.
    Zo werkt het ECHT!!

    Verbinden vanuit je hart.
    Voor mij is dat een hele lange weg geweest.

    Met vallen en opstaan, mijn leven was een weg met vele kuilen en diepe dalen. Ik heb een droom een passie een missie,dat voel je gewoon.
    Door mij te verbinden, wat overigens achter af vanzelf ging voelde ik de kracht en energie in mij terug komen. Mijn BELIEVE!
    Ik heb de weg uitgelopen Hoe zwaar ook.
    Het is gelukt! !! Ik ben zo enorm trots op mezelf. Ik heb de kracht de Power en de Wow factor allemaal in mij zitten.
    Na de melding van mijn man dat hij wilde scheiden. Mijn Tweede scheiding in 7 jaar, beide niet mijn keuze , heb ik enorm veel verdriet gehad. Maar ik ben hem dankbaar heb ik ook gezegd. Wij gaan scheiden uit liefde voor elkaar! Gunnen elkaar geluk!
    Ik ben NU bij mijn innerlijke kracht ik voel eindelijk rust! !!!!! Ik krijg een tweede kans in mijn leven. Ik ben 51 jaar. Ik heb zeer weinig inkomen, ik ga over twee weken verhuizen naar een tijdelijke woning. Kwam “toevallig “op mijn pad. In de natuur! Een jaar rust en de tijd om mijn dromen te gaan verwezenlijken! Voel me echt GELUKKIG!!
    Met alles dat ik heb meegemaakt, en dat is nog veeeeel meer. Heb ik het verleden echt los kunnen laten. En voel mij zo gelukkig! !
    Met mijn kracht en energie help ik nu ook vrouwen die ook op die weg zitten. Door ze een beetje van mijn enthousiasme en energie en kracht te laten voelen.
    Het werkt ! Wij krijgen daardoor een verbinding. En op korte termijn als ik gesetteld ben. Nodig ik een paar fantastische vrouwen uit.om te sparren. Zodat ook zij voelen dat ze de kracht in zich hebben om hun dromen te gaan verwezenlijken!

    Ondertussen begint bij mij, wat ik gezaaid heb ook te oogsten!
    Met geduld, durf, lef, en geloven in mezelf gaan mijn dromen uitkomen!
    Er gebeuren allemaal bijzondere dingen dat hoef ik niets speciaals voor te doen. Ik ben interieurstyliste en trotse eigenaar van http://www.binnengewoonstyling.nl
    Gewoon er ZIJN! Als Marina.

    Een hele fijne dag!

    Waarom ik dit met jou wilde delen? Als stranger? Je foto werd ik blij van. Ik voel je energie. Ik wil vrienden met je worden ; -). Als jij dat ook zo voelt. Nodig ik je om op LinkedIn met elkaar te linken.

    Warme groet,
    Marina


    • Pascal Bleij
      13 februari 2015 at 15:04

      Zo, dat is een reactie…..2 mooie stukken tekst in 1 keer


  • Marc
    29 januari 2015 at 12:13

    Hoi Judith,

    Ik denk dat het juist is dat organisaties mensen geen missie of gevoel kunnen opleggen. Echter kunnen mensen zichzelf ook geen identiteit aanmeten zonder dat dit problemen oplevert. Het is zelfs zo dat er helemaal in niemand een ware identiteit te ontdekken is. Het blijft maar een constructie van je eigen mind, identiteit. Iets wat je niet bent maar wat je graag zou willen zijn.

    Identiteit is een ego-constructie en heeft alleen maar te maken met identificeerbaar willen zijn. Onderscheidbaar van anderen. Ik moet een identiteit hebben want anders besta ik niet. Identiteit lijkt ook altijd ondersteunende uitleg nodig te hebben omdat het gewoon niet waarneembaar is. En daar gaat het mis want mensen gaan dan iets bedenken wat ze zijn om bestaansrecht te ervaren.

    Identiteit is maar een illusie. Je wordt geboren zonder identiteit. Door de dingen die je overkomen (zoals je opvoeding) krijg je het idee dat je een identiteit hebt en bijna altijd is dat er eentje waar niemand echt blij mee is. Zoals ik nu ben is niet, goed, ik ben nu niet mijn ware identiteit maar dat ga ik wel bereiken. Dat proef ik ook weer in dit artikel: Als je niet gelukkig bent in je omstandigheden, dan leef je dus niet vanuit je ware identiteit. Terwijl de realiteit is dat de omstandigheden zo zijn als ze zijn en je daar 0,0 procent invloed op hebt, of je nou leeft vanuit een denkbeeldige identiteit of zonder identiteit.

    Het ware geluk zit ‘m in het doorzien van de illusie van identiteit en alle andere illusies om je heen en gewoon gaan leven. Zonder oordeel aanvaarden wat op je pad komt, gelukkige en minder gelukkige omstandigheden. De wrijving met het leven verdwijnt pas als je je identificatie met wie je denkt te zijn op durft te geven. Geen identiteit = geluk


    • Judith
      29 januari 2015 at 16:43

      Hi Marc, dank je voor je reactie. Ik kijk hier op sommige punten anders naar.

      Ik heb het niet over gevoel opleggen, ik heb het over mensen verbinden aan een missie, een gevoel van binnenuit, dat gaat zonder pijn of moeite. En ik denk dat je van een organisatie wel kunt zeggen dat ze een identiteit hebben, een bepaalde cultuur. Ik heb heel wat bedrijven gezien van binnen en er waren grote verschillen (ook overeenkomsten natuurlijk, maar daar heb ik het nu even niet over). Als bedrijven duidelijker durven te zijn trekken ze ook de mensen aan die daarbij passen. Nu worden er vaak verhaaltjes verteld om er dan na binnenkomst bij zo’n bedrijf achter te komen dat het allemaal maar ‘window-dressing’ was. Daar wil ik graag wat aan doen.

      Ik denk dat je heel veel invloed hebt, niet persé op de omstandigheden, maar wel hoe je ermee omgaat. Zonder oordeel aanvaarden, ja dat is volgens mij ook de weg.

      Wat betreft identiteit bij mensen zelf, ik denk wel dat we bepaalde eigenschappen hebben die dominanter aanwezig zijn in de één dan in de ander. In de markt van ondernemers en bedrijfsleven gaat het erom dat je dat laat zien, zodat mensen weten wat ze ‘kopen’. Wat niet wil zeggen dat je hier krampachtig aan moet vasthouden in de zin van ‘zo ben ik nou eenmaal’.

      Ik ben overigens de laatste die zou oordelen dat als je niet gelukkig bent nu, dat je dan iets fout doet. Iedereen leeft z’n leven zoals hij of zij wil. Ik help er graag een handje bij als het niet naar je zin gaat en je wilt hier zicht en/of invloed op krijgen. In mijn ogen hebben we juist veel meer zelf in ‘handen’ dan we denken.

      Maar ik vind het helemaal prima to agree to disagree hoor. Ieder zijn of haar waarheid.


  • Marco
    12 februari 2015 at 16:32

    Hoi Judith,

    jouw stuk is voor mij ook uit het leven gegrepen zeg maar. Vanuit dezelfde inzichten heb ik binnen die bedrijven me ook ingezet om dat te verhelderen, maar geen gehoor. Ach, uiteindelijk blijkt dat ieder recht heeft op de ervaring, ook collectieven zoals bedrijven. Authenticiteit aantrekken lukt je gewoon niet als bedrijf als je het zelf niet leeft. Vervolgens lees ik het verhaal van Marc. Hoewel ik begrijp wat ik zeg, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat hij zich heeft geidentificeerd met wat hij daar schrijft, zijn visie op ego en identiteit. Wat mij betreft prima hoor daar niet van 😉 Maar het kwam wat belerend over voor iemand met zoveel inzicht in ego.

    Wat mij vooral opvalt in de huidige business van grote bedrijven, is dat er zo’n enorme push achter het ‘hoe je overkomt als bedrijf’ zit die – als je verder kijkt – alleen is ingegeven door winstdoeleinden of groeidoelstellingen van aandeelhouders. Dan wordt zo’n beeld van ‘kijk ons eens echt zijn’ weer window dressing, fake, onecht – precies zoals je zegt.

    Kortom; mooi artikel, keep up the good work!


  • Hans Kleijer
    13 februari 2015 at 22:35

    Hey Judith,

    Wat een mooi en ‘echt’ verhaal, prachtig. Echtheid brengt verbinding.
    Ik ben een van ‘die reclamejongens’ maar herken veel van jouw verhaal.
    Niet het ‘product’, maar de ‘beleving van het product’ is essentieel.
    De motor van deze beleving is veelal de kwaliteit en passie achter het product of dienst, daar draait het om. Oh ja, geld is geen doel maar altijd een middel 🙂 Succes met jouw onderneming!
    Groetjes, Hans


    • Judith
      4 maart 2015 at 20:48

      Exact Hans, het gaat om de beleving en passie en dus om gevoel… hoe fijn is het dan om dat dan ook te laten spreken!?



Reageer Marco




Bestel mijn nieuwste boek

Judith Webber – dit ben ik

Waar wacht je op?

© 2018 PureHuman - YourHosting Huisstijl:Dutch Design with Lemon         Foto's:Eef Ouwehand
Powered by WishList Member - Membership Software