06-41369238

Onze grootste angst

Geïnspireerd door onderstaande tekst van Marianne Williamson schrijf ik deze column. Ik kende ‘m wel al, maar hij werd weer even bij me in herinnering gebracht door Sabriye Dubrie vlak voor m’n radio-interview met haar op woensdag 25 mei 2011.

Ik was bij haar uitgenodigd om meer te vertellen over de beweging die ik 14 juli start met het organiseren van ClubPuur. De beweging gaat over elkaar echt zien, elkaars & onze eigen talenten beter waarnemen & hierdoor in staat zijn om meer richting te geven aan ons leven. Dat willen we toch eigenlijk allemaal?!

Eerst even het stuk tekst:

Onze Grootste Angst
Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.
Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze schaduw
die ons het meest beangstigt.

We vragen ons af
Wie ben ik om briljant, prachtig, talentvol, fantastisch te zijn?
Maar, wie ben jij om dat niet te zijn?
Je bent een kind van God.

Je onbelangrijk voordoen
bewijst de wereld geen dienst.
Er is niets verlichts aan je klein te maken
opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.

Wij zijn allemaal bedoeld om te stralen
zoals kinderen.
We zijn geboren om de glorie van God,
die in ons is, te onthullen.

Die is niet alleen maar in sommigen van ons;
die is in iedereen!

En als wij ons eigen licht laten stralen,
geven we onbewust andere mensen toestemming hetzelfde te doen.
Als wij van onze eigen angst bevrijd zijn,
bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

Uitnodiging

De laatste regels vind ik exemplarisch voor hoe ik naar ‘Laat jezelf zien’ kijk, naar openheid. De openheid van de één nodigt uit tot meer openheid bij de ander, dat is wat ik al jaren voel en wat alleen maar sterker wordt naarmate ik mezelf steeds meer open kan stellen naar anderen. Ik ben hier lang heel kieskeurig in geweest, ik voelde prima aan bij wie ik me wel en niet open kon stellen, bij wie het veilig voelde.

Nu ik echter de veiligheid in mezelf heb gevonden maakt dit niet meer uit, ik kan me naar iedereen openstellen, zolang ik maar niets terug verwacht en het gedoseerd doe. Dat is wat wat ik geleerd heb, doseren, juist omdat ik eerst alle luiken dicht had gegooid. Langzaam aan konden de luxaflex open, liet ik andere mensen weer naar binnen gluren en kwam er licht naar binnen en ook licht naar buiten. Want ik voel wat ik kan betekenen.

Bij deze nodig ik ook jou uit om jouw luxaflex een beetje open te zetten, het volumeknopje ietsje open te draaien. Hoe voelt dat? Hoe zijn de reacties?

Wil je dit testen met gelijkgestemden, kom dan naar ClubPuur die ik maandelijks organiseer, te beginnen op 14 juli!





Laat een reactie achter




Bestel mijn nieuwste boek

Judith Webber – dit ben ik

Waar wacht je op?

© 2018 PureHuman - YourHosting Huisstijl:Dutch Design with Lemon         Foto's:Eef Ouwehand
Powered by WishList Member - Membership Software