Vrijheid van meningsuiting
Mening of oordeel? dat is de vraag…
Vrijuit je mening mogen uiten is een groot goed! Maar… ik vind wel dat er een keerzijde aan zit. Mensen mogen gewoon maar alles roepen, dus ook oordelen.
Vragen stellen blijkt lastiger in de praktijk….
Ik schrijf deze column naar aanleiding van een opmerking van een van m’n volgers op Twitter over mijn welkomstboodschap die ik alle volgers stuur zodra ze me gaan volgen.
Een persoon wil weten of deze welkomstboodschap automatisch is (En ja dat is ie… en daar heb ik goede redenen voor). Na een paar uur beginnen ook anderen zich in het gesprek te mengen. Nou ja, een gesprek was het eigenlijk niet, daar zit precies mijn wrevel. Er werden alleen maar oordelen gedeponeerd én werkelijk niemand (!) vroeg me naar mijn beweegreden. Ik geloof dat er inmiddels wel 7 mensen betrokken waren.
De lol was dat er -om aan te geven hoe stom een auto-DM is- gezegd werd dat Twitter conversatie is, dat het juist om de dialoog gaat. En degenen die dat het hardst roepen gaan zelf de dialoog niet aan. Om je te bescheuren toch?
Je kunt hier natuurlijk op hele verschillende manieren mee omgaan.
- Je kunt het helemaal negeren, wat niet mijn stijl is, want ik hou wel degelijk van de interactie. Iedereen die mij uit zichzelf een berichtje stuurt krijgt een reactie is mijn motto.
- Je kunt je heel strijdbaar opstellen, erop inhoudelijk ingaan en dus waarschijnlijk openbaar inhoudelijk gaan hakketakken met alle gevolgen van dien (heb ik ook ervaring mee, is niet handig).
- En je kunt zelf wel vragen gaan stellen, zodat de non-vragenstellers zich misschien bewust worden van deze rare discrepantie. Ik durf je op een briefje te geven dat deze mensen doorgaans weinig feedback ontvangen. Waarom? Omdat ze namelijk in 1e instantie niet openstaan. Wellicht wel als ze een vraag krijgen, is altijd mijn hoop…
Je zult begrijpen dat ik de laatste optie gekozen heb en ik kreeg er nog mooie reacties op terug ook. ‘Oeps’ was de meest leuke… Spontaan wilden mensen wel mijn beweegreden weten, hoe grappig!
Bij deze aan jou de uitnodiging om als jou zoiets overkomt wel vragen te stellen. Al moet je wel in de gaten blijven houden of je wel echt geïnteresseerd bent in het antwoord. Dan kun je beter stoppen nl. Want voor je het weet heb je anders een discussie waarin niemand wint en dus iedereen verliest. En ja, ook dat heb ik laatst ervaren.
Ook jij hebt vrijheid van meningsuiting. En dat kan ook in de vorm van een vraag…
Dus mocht je nieuwsgierig zijn naar mijn beweegreden om automatisch mijn volgers welkom te heten, voel je vrij me die vraag te stellen. Hier of elders…
Gerelateerde columns:
Tweet
Hi Susanne, ik volg niet iedereen automatisch terug, vandaar… wat is je Twitternaam, dan kan ik je vinden?
Judith,
Ik vond je welkomstboodschap erg leuk! Kon er helaas niet op reageren omdat je mij niet volgt… Twitterpolicy, appearently. Bij deze: dank voor je welkom!